یکی از موضوعاتی که استاد شهید مطهری (ره) در بعضی از آثار خود به آن توجه نموده است، مدعیان دروغین مهدویت می باشد که سایت محاکمه در این نوشتار به آن می‌پردازد.
ادعای مهدویت یا نسبت دادن آن به اشخاص دیگر، از طرف دشمنان مغرض و سودجو یا دوستان جاهل و نادان در طول تاریخ مطرح شده است.

شهید مطهری (ره) در این باره چنین می گوید:

«چون چنین نویدی و چنین گفته‌ای در کلمات پیغمبر اکرم صل الله علیه و آله و سلام بوده است، احیاناً از آن سوءاستفاده‌هایی شده است، و این خود دلیل بر این است که چنین خبری در میان مسلمین از زبان پیغمبرشان پخش و منتشر بوده است و اگر نبود، از آن سوءاستفاده‌ها نمی‌شد».[1]

استاد مطهری برای روشن ساختن اذهان مردم نمونه‌هایی از سوءاستفاده‌های تاریخی از موضوع مهدویت را یاد آور می‌شود:

1- قیام مختار و اعتقاد به مهدویت

«اولین باری که می‌بینیم اثر اعتقاد به مهدویت در تاریخ اسلام ظهور می‌کند، در جریان انتقام مختار از قاتلان امام حسین علیه السلام است. مختار در عین حال که می‌دانست موضوع انتقام خون سیدالشهداء زمینة بسیار خوبی برای حرکت مردم است، اما مردم تحت رهبری او حاضر به این کار نیستند، از این رو مسأله مهدی موعود را که پیغمبر اکرم صل الله علیه و آله و سلام از آن خبر داده بود، مطرح کرد. او به نام «محمد حنفیه» پسر امیرالمؤمنین علیه السلام و برادر سیدالشهداء، گفت: ایها الناس من نائب مهدی زمانه‌ام آن مهدی‌ای که پیغمبر خبر داده است. وبعدها از همین جا مذهب «کیسانیه» پدید آمد. محمد حنفیه که مُرد گفتند: مهدی موعود که نمی میرد مگر اینکه زمین را پر از عدل و داد کند، پس محمد حنفیه نمرده است، در کوه رضوی غایب شده است.»[2]

2- کلام «زُهری»

«مسألة مهدی موعود از اولاد پیغمبر آنچنان قطعی و مسلم بوده است که وقتی خبر شهادت «زید بن علی بن الحسین علیه السلام » به زهری (از علمای مشهور عامه) رسید، فوراً ذهنش به این سو می‌رود که چرا زید قیام کرده است و می‌گوید: چرا اینقدر این اهل بیت عجله می‌کنند؟! روزی خواهد رسید که مهدی از آنها ظهور کند.»[3]

3- قیام نفس زکیه

«محمد بن عبدالله ]محض[ ابن حسن مثنی ابن حسن مجتبی علیه السلام بسیار مرد شریفی است که به «نفس زکیه» معروف است. در اواخر عهد اموی سادات حسنی ]به عنوان مهدی موعود[ قیام کردند ]جریان مفصلی دارد[ و بسیاری از کسانی که با وی بیعت کردند، به عنوان مهدی امت، بیعت کردند. پس معلوم می‌شود که مسأله مهدی امت آنقدر در میان مسلمین قطعی بوده است که هر کس که قیام می‌کرد و اندکی صالح بود افرادی می‌گفتند: «این همان مهدی‌ای است که پیغمبر گفته است».[4]

4- نیرنگ منصور خلیفة عباسی

یکی از خلفای عباسی (منصور دوانیقی) اسم پسرش را «مهدی» گذاشت، برای اینکه می‌خواست استفادة سیاسی کند، بلکه بتواند یک عده مردم را فریب بدهد، و بگوید آن مهدی‌ای که شما در انتظار او هستید، پسر من است. گاهی که با خواص اطرافیان خودش روبرو می‌شد، ]خود منصور[ به دروغ بودن این مطلب اعتراف می‌کرد.

5- «محمد بن عجلان»

محمد بن عجلان، یکی از فقهاء مدینه با «محمد بن عبدالله محض» بیعت کرد. وی خیال می‌کرد که «محمد بن عبدالله محض» مهدی امت است.

6- انکار رحلت ائمه علیهم السلام

بسیاری از ائمه ما ‌]شیعیان[ وقتی که از دنیا می‌رفتند، عده‌ای می‌گفتند: شاید نمرده است، شاید غایب شده است، شاید مهدی امت است.

7- اشاره به مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف در اشعار

«دعبل خزاعی حضور حضرت رضا علیه السلام آمد و آن اشعار مرثیة خودش را می‌سراید: او شعری دارد که به همین مضمون ]مهدی موعود[ اشاره می‌کند».[5]

8- مدعیان در اهل تسنن

مدعیان مهدویت ]فقط در میان شیعه نبوده‌اند؛ بلکه[ در میان اهل تسنن هم زیاد بوده‌اند. یکی از آنها همین «مهدی سودانی» که در سودان ظهور کرد. در هندوستان و پاکستان هم قادیانیها به همین عنوان ادعای مهدویت و ظهور کردند.[6]

این‌ها همه نشان می‌دهد که زمینه مهدی امت در میان مسلمین به قدری قطعی بوده است که جای شک و تردیدی نیست.[7]

هشدار

آری، اصل مهدویت در همان صدر اسلام به قدری نیرومند مطرح شده که در همان دهه‌های نخستین، زمینه‌هایی را برای مدعیان فراهم کرده است. در دهه‌ها و سده‌های بعدی نیز به نمونه‌های فراوانی از این گروه بر می‌خوریم که گاه به تشکیل دولت نیز انجامیده است و چند قرن نیز دوام یافته است (مانند حکومت موحدین در اسپانیا و شمال آفریقا در قرنهای ششم و هفتم هـ .ق)، این ادعاها همچنان ادامه دارد و خواهد داشت، در عصر حاضر نیز ما تا کنون شاهد دهها مورد از این قماش بوده‌ایم که گاه تا مرزهای خطرناکی پیش رفته‌اند و دهها نفر از جوانان پاک طینت و متدین را در فتنه خود، اسیر کرده اند، یکی از آخرین مدل‌های این داستان که در ماههای پایانی سال 85، در عراق اتفاق افتاد، جریان «جند السماء» در جنوب عراق بود.

گر چه این فتنه با کشته شدن دهها جوان اغفال شدة شیعه و دستگیری عده ای بیشتر به پایان رسید، ولی زنگ خطر و هشداری است برای همه عالمان دین و مرزبانان معارف الهی و علاقه مندان به مهدویت و وجود مقدس حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف که همگی به هوش باشیم؛ چه بسا فردا این گونه خطرات در محیط جامعه، کوچه و خیابان ما اتفاق بیفتد و با ساده لوحانی روبرو شویم که از سر شور و عشق در کمند شیّادان گرفتار شده و چه بسا زندگی و دنیا و آخرت خود را بر سر آن بگذارند.

باید با آگاهی بخشیدن، جدّی گرفتن خطرات، طرح درست مباحث مهدویّت، شناخت مرزهای لغزش، ارائه مطالب صحیح و بی تفاوت نبودن در برابر انحرافات، هوشیار باشیم. امید آنکه همه عالمان و اندیشمندان و رهپویان این وادی خصوصاً مسؤولان فرهنگی و رسانه‌های عمومی به ویژه صدا و سیما، با عمل به وظیفه خود جامعه را از خطرات و آفات دور نگه دارند.

پی نوشت :

[1]- مجموعه آثار، ج18، سیری در سیره‌ ائمه اطهار، مهدی موعود، ص170.

[2]- مجموعه آثار، ج18، مهدی موعود، ص171.

[3]- همان، ج18، ص172.

[4]- مجموعه‌ آثار، ج18، مهدی موعود، ص173.

[5]- همان، ج18، ص173-176.

[6]- همان، ج18، مهدی موعود، ص176.

نظرات (1)

اظهار نظر کنید
لطفا موضوع نظر را مرتبط با موضوع متن انتخاب کنید. درگیریهای لفظی شخصی حذف خواهد شد. لطفا از قسمت نظرات جهت تبلیغ سایت یا بلاگ خود استفاده نکنید . اینگونه نظرها حذف خواهد شد. فقط کافیست که مرورگر خود را Refresh کنید تا کد امنیتی جدید ظاهر شود قبل از اینکه بر روی کلید 'ارسال' کلیک کنید به خاطر داشته باشید که این کار فقط وقتی نیاز میشود که شما کد امنیتی را اشتباه وارد کرده باشید.
نام :*
متن نظر :*
	اگر نظر جدیدی وارد شد به پست الکترونیکی من فرستاده شود.

Host By : IraniNic.com -IraniNic.com