2-تاسن 15يا16سالگي شخص مي تواندتحري حقيقت کندوبعدازآن اگرشخص بازهم تحري حقيقت کردوازبهائيت برگشت طردروحاني وسيستمي مي شود(البته اگردرسن16 سالگي هم تجليس نشدبازهم طرددرانتظارشخص است)
3-پرواضح است که سن 15يا16 سالگي انواع شهوات برانسان هجوم آورده وتلاطم روح وجسم انسان رابه گريوه ها وناکجاآبادها مي کشاند.ازطرف ديگرسن مورداشاره سني است که حوان يا نوجوان بيشترين وابستگي رابه خانواده وجمع دارد خب ترس ازطردوازطرف ديگرروابط آزاددختروپسردربهائيت دست بدست هم داده ونوجوان بيچاره راهي جزانتخاب بهائيت ندارد.
باگذشت زمان وپي بردن به حقايق يک شخص بهائي ازبهائيت برگردد.چنان بلايي برسرش مي آورندکه نگو.
آيا اين حقيقت يابي به کشف حقيقت منجرمي شودبا اينکه خودش حقيقي نيست؟